Strona Główna Opinie Społeczeństwo Postulat: Emerytura od 60 lat. Dla wszystkich biednych

Postulat: Emerytura od 60 lat. Dla wszystkich biednych

UDOSTĘPNIJ

Dlaczego ktoś, kto miał dobrą pracę i sporo zarabiał dostaje dodatkowo na emeryturze więcej, od tego, kto nie miał tyle szczęścia? To niesprawiedliwe.

Biedni powinni otrzymywać większą emeryturę, od tych, którzy dzięki dobrym wynagrodzeniom mają lepsze warunki na starość, lepsze mieszkanie, są zdrowsi i najczęściej uzbierali sobie kapitał oraz mają większy majątek.

Kanadyjski system emerytalny

Kanadyjska emerytura podstawowa (system nieskładkowy) to Old Age Security (OAS). Prawo do niej przysługuje każdemu obywatelowi po 65 roku życia, a finansowana jest ona z bieżących wydatków budżetu państwa. Osoby o wysokich dochodach mogą nie otrzymać tego świadczenia w ogóle lub otrzymać je tylko w części. Dla osób o najniższych dochodach są również specjalne dodatki [1].

Otrzymuje ją każdy, nawet jeśli nie przepracował w życiu ani godziny. Jedynym warunkiem jej uzyskania jest mieszkanie w Kanadzie przez co najmniej 10 lat, po ukończeniu 18 roku życia. Zasiłek jest tym wyższy, im dłuższy jest okres pobytu. Aby otrzymać całość świadczenia trzeba spędzić w kraju 40 lat.

W zestawieniu międzynarodowej firmy konsultingowej Mercer (badania zrobiła jej australijska filia), Kanada została zaliczona do grupy sześciu państw z najlepszym systemem emerytalnym na świecie (obok m.in. Holandii, Australii i Szwecji). [2]

Biznes w czasie zmian

Wyobraźmy sobie rzutkiego przedsiębiorcę. W 1989 roku jego ojciec założył firmę, która zajmowała się zbytem i zaopatrzeniem państwowej fabryki. Dzięki „umiejętnościom biznesowym” potrafił „przekonać” dyrekcję zakładu do swojej wizji, pomimo że nie było to opłacalne dla fabryki i zatrudnionych tam pracowników. Firma ojca rzutkiego przedsiębiorcy rozwijała się i przynosiła spore zyski. Fabryka, której produkty mogły konkurować z zachodnimi, z roku na rok
się zwijała. Pracowników zwalniano. Aż pewnego dnia przybył inwestor i fabrykę sprywatyzowano za połowę ceny gruntów, na których stała. Pracownicy poszli na bruk.

Dziś rzutki przedsiębiorca walczy z podatkami, bo przecież państwo karze go za jego pracowitość i inteligencję. Pogardza biednymi, bo są leniwi. Ojciec przedsiębiorcy dostaje pokaźną emeryturę i zwiedza świat. A pracownicy z fabryki? Większość choruje, albo już nie żyje.

Rola społeczeństwa

Geny, środowisko i szczęście to czynniki wpływają na osiągnięcie materialnego sukcesu przez obywatela. Jaki jest procentowy udział tych składników na zdolność do osiągnięcia dobrobytu? Naukowcom nie udało się tego ustalić. Jedno jest pewne, że niezależnie od punktu do jakiego nas doprowadzą te wszystkie czynniki mamy prawo do godnego życia na emeryturze, skoro nasze państwo dysponuje budżetem.

W rodzinach nawet niewykształconych obywateli, jeśli nie są patologiczne, istnieje zasada, że najpierw zaspokaja się podstawowe potrzeby, a dopiero później myśli się o czymś ekstra. Nie kupujemy synowi najnowszej konsoli, gdy córce rozwalają się buty.

Czym jest państwo, które nie zabezpiecza podstawowych potrzeb swoich obywateli, a angażuje się w sprawy luksusowe? Kim są politycy, którzy to zorganizowali?

Państwo, w którym choć jeden obywatel musi głodować, a jednocześnie dotuje się np. operę to twór dysfunkcyjny.

Pora na terapię.
Źródła:

[1] http://www.deon.pl/wiadomosci/biznes-gospodarka/art,3833,emerytury-w-kanadzie-jak-to-wyglada.html

[2] https://www.obserwatorfinansowy.pl/forma/rotator/to-nie-jest-kraj-dla-starych-ludzi-kanada-tak/

[3]   https://www.piu.org.pl/public/upload/ibrowser/WU/WU4_2010/pienkowska-kamieniecka.pdf

Zdjęcia: Arturo Avila/Franck Michel CC BY 2.0

ZOSTAW ODPOWIEDŹ