Nie ignoruj tych objawów. Z Twoim sercem może nie być najlepiej

Nie ignoruj tych objawów. Z Twoim sercem może nie być najlepiej Źródło: pexels/rawpixel

Choroba serca, jaką jest zapalenie osierdzia to bardzo powszechne schorzenie. Może wystąpić u niemal każdej osoby, w każdym wieku. Przyczyny tej choroby, mimo badań nowoczesnej medycyny, wciąż nie są do końca znane.

Choroba serca, jaką jest zapalenie osierdzia, występuje głównie u mężczyzn w przedziale wiekowym 20-50 lat, ale jest także powszechna wśród kobiet, a nawet u małych dzieci. Czym jest zapalenie osierdzia? Jest to stan zapalny blaszek osierdzia, mający różne przyczyny. Wiąże się bezpośrednio z zapaleniem serca, czyli inaczej zapaleniem mięśnia sercowego. Choroba ta powoduje gromadzenie się płynu w blaszkach osierdziach, co skutkuje dużym bólem i dalszymi powikłaniami.

Choroba serca. Jak ją rozpoznać?

Zapalenie osierdzia często poprzedzają objawy, które można pomylić z ostrym przeziębieniem czy grypą. Jest to gorączka, ból mięśni i stawów, ogólne osłabienie, a nawet kaszel. Towarzyszą temu czasami duszności, ucisk w klatce piersiowej i ból w okolicy serca, który przypomina nerwobóle.

Innymi objawami tego schorzenia może być obrzęk kostek nóg i rąk, lęki, ból i trudności w oddychaniu. Bóle mogą promieniować do ramion, pleców czy brzucha. Bardzo często objawy nasilają się przy zmianach pozycji ciała. 

Przyczyny tej choroby wciąż nie są do końca dobrze znane. Lekarze wyróżniają jednak kilka schorzeń, które mogą prowadzić do zapalenia osierdzia. Jest to między innymi zakażenie HIV i AIDS, choroby autoimmunologiczne, powikłania po zabiegach, leki osłabiające serce, niewydolność nerek, gruźlica, gorączka reumatyczna, nowotwory (w tym białaczka) czy w końcu niedoczynność tarczycy.

Zapalenie osierdzia. Jak leczyć?

Lekarz diagnozuje zapalenie osierdzia na podstawie wysłuchania tarcia osierdziowego i sprawdzenia stanu osierdzia. Przeprowadzone są dokładne badania, aby być pewnym, że ma się do czynienia właśnie z tym schorzeniem. Po diagnozie pacjent najczęściej kierowany jest do szpitala, gdzie przyjmuje leki. Dalsza terapia może być prowadzona w domu chorego. Dodatkową ulgę zawsze przynoszą okłady - ciepłe na cerce, a zimne na ręce i nogi. Choroba nie zagraża życiu pacjenta i przy odpowiednim leczeniu może szybko z niej wyjść. Jednak nie należy jej ignorować, gdyż nieleczona może doprowadzić do dalszych, poważniejszych schorzeń, na przykład bardzo niebezpiecznego ucisku serca.

Źródło: Portal ABCZdrowie 

Następny artykuł