UDOSTĘPNIJ

Czym jest patriotyzm? Od tego pytania pozwolę sobie zacząć mój artykuł. Jakie byłoby posunięcie statystycznego studenta, któremu zadamy pytanie o definicję patriotyzmu? Najbardziej sprawdzonym
i powszechnym sposobem znalezienia takiego typu informacji byłoby wygooglowanie pojęcia,
a potem przejście na stronę dobrze nam znanej Wikipedii. Nie zawsze elokwentna i konsekwentna
w swoich odpowiedziach oświeciłaby młodego żaka w następujący sposób:

„Postawa szacunku, umiłowania i oddania własnej ojczyźnie oraz chęć ponoszenia za nią ofiar; pełna gotowość do jej obrony, w każdej chwili. Charakteryzuje się też przedkładaniem celów ważnych dla ojczyzny nad osobiste, a także gotowością do pracy dla jej dobra i w razie potrzeby poświęcenia dla niej własnego zdrowia lub życia. Patriotyzm to również umiłowanie  i pielęgnowanie narodowej tradycji, kultury czy języka. Patriotyzm oparty jest na poczuciu więzi społecznej, wspólnoty kulturowej oraz solidarności z własnym narodem i społecznością.”

Co lub kto może zweryfikować, czy dany obywatel jest patriotą? To zależy od sytuacji.

„Są sytuacje, które wymagają jednoznacznego zachowania. Dla mnie oczywiście taką sytuacją jest katastrofa smoleńska. Dlatego na zawsze wykreśliłem z katalogu swoich znajomych ludzi, którzy drwili z żałoby.
Nie podałbym im dziś ręki, bo moim zdaniem w ten sposób oni się wypisali z naszej wspólnoty narodowej.”

– tak wypowiada się na ten temat prof. Zdzisław Krasnodębski, socjolog i filozof społeczny, profesor Uniwersytetu w Bremie, Uniwersytetu Warszawskiego, Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Kochać ojczyznę – ale jak? Zgodnie z definicją otrzymujemy odpowiedź na te pytanie.  Jednakże zastosowanie teorii w praktyce wydaje się o wiele trudniejsze, zwłaszcza dla pokolenia polskiej młodzieży w przedziale wiekowym 18 – 25 lat. Niby już dojrzali, dorośli… a jednak jest to najbardziej niepoważny, zwariowany, pełen przygód okres w życiu człowieka (o ile takowego dostąpi „zaszczyt” studiowania). Jak więc pogodzić te jakże dwie rozbieżne aspekty ludzkiego życia? Szaleńczą młodość oraz powagę bycia patriotą. Niemożliwe? A jednak! Coraz częściej na marszach z okazji Święta Niepodległości czy obchodów świąt majowych widzimy uśmiechnięte twarze młodych obywateli, kroczących dumnie z podniesioną głową, orłem na sercu i biało-czerwoną flagą w dłoni. Czyż nie jest to coraz powszechniejszy widok? Takie okazje wymagają i są wręcz powodem do obnoszenia się ze swoim patriotyzmem, szacunkiem do przodków, pamięcią o ofiarach mordów, katastrof, wypadków.

A jak jest na co dzień z naszym patriotyzmem? Przykładowo: obywatele USA nie wstydzą się powiesić przed swoim domem flagi w kolorach narodowych. W Polsce zaś – ciężko jest znaleźć flagę w dniu święta narodowego. Chociażby ostatnie wydarzenie – Marsz Niepodległości – ściągnął do Warszawy patriotów z całego kraju. Ulice pełne biało-czerwonych barw, śpiewy, okrzyki motywujące do działania – wszystko pięknie. Nasz wzrok przenieśmy teraz na okna domostw mieszkańców stolicy – gdzie są flagi? Gdzie chorągiewki? Gdzie sami mieszkańcy? Nie ma. Tak właśnie wygląda polska rzeczywistość – w kraju po przejściach; dwóch wojnach, rozbiorach, holocauście, katastrofie smoleńskiej i tak można wymieniać w nieskończoność. Czy to nie dało Polakom do myślenia? Tu miejsce na chwilę refleksji…

Powracając jeszcze na chwilę do patriotyzmu amerykańskiego – jednego z lepszych przykładów do naśladowania – patriotyzm dla Amerykanów jest „cnotą, mającą swe korzenie w sprawiedliwości”. Profesor Ralp Redpath – prof. St John’s University w Nowym Jorku mówi:

„Tym, co ukonstytuowało patriotyzm amerykański, był pewien rodzaj postępowania, mający swe korzenie
w nowym typie chrześcijaństwa republiki, w typie rządów opierających się w swych fundamentach na przekonaniu, że wszystkie sprawiedliwe zasady polityczne znajdują uzasadnienie w stworzonej ludzkiej naturze, w godności indywidualnej osoby jako stworzonej przez Boga. Stąd, w pewnym sensie, patriotyzm amerykański zakłada przynajmniej ukryte przekonanie, że wszyscy ludzie są obdarzeni niezbywalnymi ludzkimi prawami, stojącymi u podstaw władzy politycznej i obowiązków obywatelskich. Sądzę, że bez tego przekonania patriotyzm amerykański nie mógłby trwać.”

Piękne, prawda? Takiego patriotyzmu życzymy sobie w Polsce! Chociaż w tym naśladujmy naszych zachodnich braci zza oceanu.

7 KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ