UDOSTĘPNIJ
foto: pl.wikipedia.org

Spory na linii lewica-prawica są widoczne. Rzuca się też hasła – poniekąd słuszne, że podział ten jest już nieaktualny. Super. Tylko co to znaczy być prawicowym czy lewicowym? By to zrozumieć, trzeba cofnąć się wstecz.

Rewolucja burzy monarchie

Dominującą formą rządów do końca XVIII wieku na całym świecie była monarchia. Przybierała ona bardzo różne formy, dające mniej lub więcej praw poszczególnym stanom oraz tworzącym się nowym grupom społecznym. Jednak Wielka Rewolucja, która rozpoczęła się we Francji a została na bagnetach zaniesiona na całą Europę, potem na cały świat, zmiotła monarchię jako oczywisty model ustrojowy państw. Rozpoczęły się tworzyć nowe idee, które łączyła jedna myśl: nigdy więcej monarchii.

Oczywiście głoszone hasła o wolności, równości i braterstwie szybko zostały ukazane jako hipokryzja dowódców Rewolucji. Gilotynowanie szlachty, potem zaś samych zwolenników Rewolucji oraz pierwsze ludobójstwo w Wandei (WIĘCEJ) sprawiło, że zaczęto zastanawiać się, jak zmiana naturalnego porządku świata ma przebiegać i jak właściwie powinna władza być sprawowana. I tak oto wykształciły się dwa nurty: lewica i prawica.

Ówczesne podziały były ciekawe

Do lewicy zaliczali się ci, którzy chcieli zniesienia monarchii, rozdziału państwa od Kościoła, równości wobec prawa oraz wolności gospodarczej. Tak więc ówczesnymi „lewakami” byli także liberałowie. Dopiero w drugiej połowie XIX wieku liberalni Rewolucjoniści zaczęli odchodzić od tej strony i aspirować do miana „prawicy”. Opamiętanie? Zrozumienie, do czego się przyczynili? Czy zwolennicy wolności i praworządności zrozumieli, że zostali wykorzystani jako narzędzia do wprowadzenia w życie ustroju mordującego ludzi na skalę masową? Być może. Tak czy inaczej, przedtem po prawej stronie znajdowało się duchowieństwo oraz arystokracja. Jak łatwo się domyślić, chcieli oni przywrócenia dawnego porządku.

Jednak nie udało się. Rewolucja opanowała świat. Obecną linię lewica-prawica zdominowały zresztą frakcje rewolucyjne. Po wykształceniu się socjalizmu i komunizmu, czerwona myśl przejęła lewą stronę w świadomości ludzi, zaś ich prawą stronę zajął liberalizm. Czy czegoś tutaj brakuje?

Kontrrewolucja

Brakuje monarchizmu, dawnego ładu oraz państwa kierującego się etyką. Państwa nie rewolucyjnego, ale zachowującego naturalny porządek, jaki panował przez wiele wieków i obiektywnie rzecz ujmując, w znacznej większości czasu sprawdzał się dobrze. Monarchizm został wyparty ze świadomości, bardziej propagowany jest głównie przez pojedynczych polityków i filozofów.

A prawda jest taka, że to właśnie monarchia jest najbardziej na prawo wysuniętym ustrojem. Liberalizm konserwatywny oczywiście jest wysunięty na prawo, ale spośród frakcji rewolucyjnych. Dalej jest tzw. „konserwatyzm”, który zakłada demokrację oraz de facto rewolucyjny model państwa z elekcyjnymi wyborami władzy. Dalej mamy wszelkie odmiany socjalizmu i komunizmu.

Porządkując myśli..

Ten esej – jak myślę można to nazwać – nie służy przekonywaniu „tylko monarchizm! Tylko kontrrewolucja! Przecz z liberalizmem (choć osobiście mi taka forma ustrojowa najbardziej by odpowiadała)!” Moim zdaniem warto jednak wiedzieć, co jest czym i skąd pochodzi. Bo być może wiele osób sądziło, że liberalizm zawsze sprzeciwiał się Rewolucji.

Kończąc już chcę tylko zauważyć, że liberalizm konserwatywny mógłby być dobrym ustrojem. Oczywiście jeśli faktycznie broniłby życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci, nie zezwalał na dowolny wyzysk pracownika w stylu „2zł/h regularnej pracy” oraz nie dopuszczał obrotu narkotykowego. Niemniej poglądów zmieniać nie zamierzam.

 

Przypominam o 70. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Nie bądź burakiem i zatrzymaj się o 17:00.

Wspomóż pracę Pikio.pl
Jesteśmy jedynym dużym portalem informacyjnym, który NIGDY nie pobierał publicznych pieniędzy.
Dziękujemy!
Wesprzyj nas

Zobacz również